Τό παραμύθι πού ἔσβησε...

Κάποτε ἦταν τό παραμυθάκι μου....Τό 'φτιαχνα καί τό ζύμωνα στό παιδικό μου μιαλό κι ὕστερα τό ἀποτύπωνα στό χαρτί...Τοῦ 'δινα ζωή ἀπό τή δική μου....Τό πήγαινα στό σχολεῖο κι ἡ δασκάλα μου, πού ἦταν μεγάλη σέ ἡλικία καί στριμμένη, ὅπως τήν ἔλεγα, ἔμενε ἐντυπωσιασμένη...

Τό πεπελοχώρι

Εἶναι ἕνα μεγάλο στενό πού συνδέει κάθετα δύο λεωφόρους καί πηγαίνοντάς το μέ τά πόδια μέ βγάζει στό γυμναστήριο...Ἕξι μῆνες τώρα βλέπω καθημερινά τά ἴδια πρόσωπα...Τρίχρωμα, χοντρούλια καί μαλλιαρά...Ναί, μιλάω γιά γάτες...Ἔχουμε γνωριστεῖ πιά γιά τά καλά...

Καζάνι μέ ἀγάπη

Κάποιοι θέλουν νά μιλοῦν γιά τό Θεό  συνέχεια κι οἱ ἄλλοι δέν θέλουν....Οἱ πρῶτοι εἶναι οἱ καλοί κι οἱ δεύτεροι οἱ κακοί?..

Ἁπλά λίγο πιό ἁπλά....

Αὐτό τό κουκλάκι τό ἔφτιαξα χθές μετά πού γύρισα στό σπίτι ἀπό τήν ἐκκλησία....Μ' ἔχει πιάσει μιά ἀλλεργία στό μάτι, ἐπώδυνη κι ἐνοχλητική καί δέν εἶχε κοντά μου φαρμακεῖο, πού νά ἐφημερεύει....Ὅσο ἤμουν στήν ἐκκλησία ἔνιωθα καλά....

ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ! ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ!

Κάτι διάβασα παντός καιροῦ πού πολλοί, μά πάρα πολλοί κάνουμε τό μέγα λάθος νά τό ἐφαρμόζουμε...Εἶναι τό ξεμάτιασμα...Γιά μένα ξεμάτιασμα σημαίνει σοῦ βγάζω τά μάτια...Αὐτό τό κείμενο ὅμως ἐξηγεῖ καί  μιλάει μέσα στή λογική, τήν καρδιά καί τό πνεῦμα ...

Μιά χαρά χαρά...

Σοῦ 'χει τύχει νά περνᾶς πολύ ὄμορφα καί ζεστά μέ κάποιους ἀνθρώπους καί μετά ὅταν βρεθεῖς στό σπίτι σου πού καί κεῖ νιώθεις ὄμορφα καί ζεστά νά κλαῖς?

Τά κτηνάκια

Τό μαυρούλι ἦταν πολύ μωρό πεταμένο στά σκουπίδια...Ἴσως ἡ ἀπονιά νά σημαίνει καί ἄγνοια τοῦ πόνου ἀλλά εἶναι δυστυχῶς φίλη κολλητή τοῦ ἀνθρώπου μέ σκληρή συμπεριφορά...